Allah’ım! Benim veya kullarından birinin yanında sabaha çıkan her nimet ancak sendendir. Ortağın yoktur. Hamd sanadır. Şükür Sanadır.
Akşamleyin; “akşama çıkan” şeklinde söylenir.
“Kim bunu sabahladığı vakit söylerse gününün şükrünü eda etmiştir. Kim de bunu akşamladığı vakit söylerse gecesinin şükrünü eda etmiştir.”;
Ebû Dâvûd
Hısnul Müslim, Bölüm 27, 81 — (24/7). Ebû Dâvûd (4/318), Nesâî, Amelu’l-Yevm ve’l-Leyle (no: 7), İbn es-Sunnî (no: 41), İbn Hibbân, Mevârid (no: 2361). Abdulaziz b. Baz, isnadın hasen mertebesinde olduğunu söyler; Bkz. Tuhfetu’l-Ahyar (s.24).
Bulunduğu niyetler