Abdullah b. Mes‘ûd (r.a.)’den rivayet edildiğine göre Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: “Bir kul, başına tasa ve hüzün geldiğinde şöyle derse:
Allah’ım! Ben Senin kulunum; Senin kulların olan annemle babamın evladıyım. Perçemim Senin elindedir. Hükmün hakkımda geçerlidir; hakkımdaki takdirin adildir. Kendini adlandırdığın, kitabında indirdiğin, yarattıklarından birine öğrettiğin veya katındaki gayb ilminde kendine sakladığın bütün isimlerinle Senden Kur’ân’ı kalbimin baharı, göğsümün nuru, hüznümü gideren ve tasamı dağıtan kılmanı dilerim.
Allah onun tasasını giderir, hüznünün yerine sevinç verir.” Bunun üzerine sahâbîler, “Ey Allah’ın Resûlü! Bu sözleri öğrenmeli miyiz?” diye sordular. O da, “Evet, bunları duyan herkes öğrenmelidir.” buyurdu.
Ahmed b. Hanbel, Müsned · Hadis 4318
Elbânî, Sahîhu’t-Tergîb 1822: sahih. Şuayb el-Arnaût, Müsned 4318: isnadı zayıf.
Bulunduğu niyetler